شبي غمگين شبي باراني و سرد
                                                          مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت ديدار او ماند
                                                      مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
تمام هستي ام بود و ندانست
                                                      که در قلبم چه آشوبي به پا کرد 

من تو را به دريا بخشيدم به غزلهاي عاشقانه به مهربانان دريا دل به

 ليلي هاي سرزمين قلبت به پرستوهاي مهاجر عاشق و آخرين ستاره را

در چشمانم مي نشانم آخرين پاره قلبم را به تو مي سپارم آخرين فرصت

را غنيمت مي شمارم و آخرين کلام را به زبان مي آورم كه ديوانه وار

                                   دوستت دارم

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند قاب عکس توست اما شيشه

عمر من است بوسه بر مويت زنم ترسم که تارش بشکند تار موي توست

اما ريشه عمر من است تقديم به مهربان ترين مهربانم

تو بودي آشنـاي لحظه‌هايــــــــم        طنين دلنشين خنـده‌هايـــــم

تمـــام هستي من قصـــه‌اي بود         تو بودي قصه‌اي در غصه‌هايم

هميشه از تــو گفتن كار من بود         تو بودي شعرهايم، نامه‌هايـم

اگـــر در زندگي غـــم بود و دردي         تو بودي هاي هاي گريه‌هايم

صـــــــداي دلكش سازم تو بودي         تو بودي ناي ني در ناله‌هايـم

عشق يعني معني ديوانگي

عشق يعني ظلمت و آوارگي

عشق يعني سوختن پروانه ها

 عشق يعني راه هاي نا کجا

عشق فرمان دل است و سوز جان

عشق يعني آن نگاه عاشقان

عشق يعني عشق فرهاد و دلش

عشق يعني آرزوي مانده اش

عشق يعني عشق مجنون با جنون

عشق يعني عشق لبلي تا کنون

عشق يعني عاشقي تا پاي مرگ

عشق يعني رويت معشوق مرگ

دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت رادر شب

شب را در بستر

 وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را دوست دارم به خاطر شکو فه هایش

زندگی رابه خاطر زیبا یشهایش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را  به خاطر خدایش

وخدائی که تو را خلق کرد دوست دارم

خدارو میخو ام نه واسه اینکه  ازش چیزی بخو ام

خدا رو میخو ام نه واسه مشکل وحل غصه هام

خدارو می خو ام نه واسه اینکه  باشم یا برم

خدارو می خو ام نه واسه روزای تلخ اخرم

خدارو می خو ام نه واسه صد کو ی مقام

خدارو می خو ام  که فقط تو رو نگه داره  برام

خدارو دوست دارم نه واسه جهنم و بهشت

خدارو دوست دارم نه واسه زیبا وزشت

خدارو دو ست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدارو دوست دارم واسه اینکه عاشق بودن رو یادم داده

خدارو دوست دارم چون عاشقا رو خیلی دوست داره

خدارو دوست دارم چون عاشقو تنها نمی زاره

خدارو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدارو دوست دارم چون همیشه لبخند می زنه

خدا رو دوست دارم چون اینکه من وتو باهمیم

خدارو دوست دارم چون می دونه ما عاشق همیم

دستهایت را در دستهایی بی روحم بگذار....
و به یاد روزهای اول اشنایی مان دوباره ...ببار ...
این بار می خواهم جور دیگری اشکهایت را پاک کنم..!
سرت را بر روی شانه هایم بگذار ...و ارام در گوشم زمزمه کن ...
باور کن به درد دلهایت گوش خواهم کرد...
می دانی اگر هنوز هم دلی برایت مانده باشد
وقتی دست نوشته هایم را می خوانی ....
اشک از چشمان سرازیر می شود....
پس برای اخرین بار هم گریه کن....
چون این درد دلی بود که در اوج بی کسی .....
من نیز با چشمانی خیس برایت نوشتم

کاش می توانستم بگویم چقدر دوستت دارم. ای کاش می شد لرزش دستانم را در دستهایت حس کنی. ای کاش می توانستم آسمان آبی قلبت را توصیف کنم. ای کاش می شد صدای هق هق گریه هایم را بشنوی. ای کاش می توانستم چشمانت را در چشمانم زندانی کنم. ای کاش می شد حرارت قلب بی قرارم را احساس کنی. ای کاش می توانستم تو را برای همیشه داشته باشم. ای کاش می شد تمام حرف های عاشقانه ام را درک کنی. ای کاش می توانستم تا آخرین نفس در کنارت باشم